Het plan van aanpak kent een tweeledig doel. Enerzijds is het een bewijs van samenwerking, anderzijds is het een instrument om het proces, de te realiseren doelen als de daadwerkelijke maatregelen inzichtelijk en beheersbaar te maken. Op deze manier biedt het plan van aanpak een kader aan alle partijen die betrokken zijn en het ondersteunt het managen van het project. Verder informeert het plan van aanpak overige geïnteresseerden.
Voordat gestart wordt met het maken van een plan van aanpak is het belangrijk om te inventariseren wat de bestaande acties (zie stap 3) en beleidsvoornemens zijn. Het maken van een plan van aanpak fietsdiefstal houdt niet in dat een gemeente op dat moment niets doet of dat er binnen een gemeente geen activiteiten ontwikkeld zijn. Vaak zijn er al lokale acties en initiatieven opgezet (wel of niet onder regie van gemeente) om bepaalde problemen aan te pakken. Door deze acties en initiatieven te inventariseren en mee te nemen in het plan van aanpak, kan zo aangesloten worden bij de dagelijkse praktijk.
Nu de problemen zijn geïnventariseerd, geanalyseerd, zijn verdeeld in prioriteiten en de lopende acties in beeld zijn gebracht, is het aan de projectgroep om te starten met het ontwerpen van specifieke acties, om de problematiek aan te pakken. Op basis van de informatie in stap 3 wordt het mogelijk om doelstellingen, maatregelen en activiteiten te definiëren.
Deze acties en maatregelen vragen om een helderde omschrijving. Wat is het doel en het te behalen resultaat, wat gebeurt er precies, wie werkt hieraan mee, wie is hiervoor verantwoordelijk, wanneer wordt er geëvalueerd en hoe krijgt de aanpak een structureel karakter, zijn vragen die bij het ontwerpen van de acties gesteld én beantwoord moeten worden.
De maatregelen kunnen over het algemeen niet allemaal tegelijkertijd worden uitgevoerd.
Er moet in het plan van aanpak een keuze worden gemaakt op welk moment maatregelen en middelen worden ingezet. Dit kan worden vastgesteld door de urgentie van bepaalde knelpunten aan te geven of de mogelijkheden (middelen) die de projectgroep heeft om de knelpunten op te lossen.
Specifiek: doelstellingen moeten aangeven wat er precies wordt gedaan, helder en duidelijk.
Meetbaar: doelstellingen moeten een norm aangeven om te kunnen weten of het doel werd gehaald.
Acceptabel: doelstellingen moeten door alle betrokken partijen worden gedragen, zodat het engagement er is om energie en met voldoening aan het project deel te nemen.
Realistisch: doelstellingen moeten met acceptabele inspanningen bereikt kunnen worden; leg de lat niet te hoog, maar ook niet te laag.
Tijdsgebonden: doelstellingen moeten de termijn vermelden waarop het gewenste resultaat moet worden bereikt.
Wat
Beschrijving van het probleem dat aangepakt gaat worden.
Hoe
Beschrijving van de specifieke acties die ondernomen worden.
Doel
Beschrijving van de gewenste resultaten van de te ondernemen acties.
Wie
Toekenning van een trekker/verantwoordelijke van de acties en de betrokken partijen.
Wanneer
Tijdsbestek van de acties. Wanneer wordt er gestart met de acties en tot welke termijn lopen de geplande acties.
Evaluatie
Bepaling wanneer de acties geëvalueerd worden en eventueel worden voortgezet (zijn de beoogde doelen bereikt?). Vastleggen van de evaluatiecriteria.
Borging
Welke activiteiten moeten opgenomen worden in reguliere werkzaamheden? Hoe kunnen deze activiteiten opgenomen worden binnen reguliere werkzaamheden?
Veel gemeenten voegen tegenwoordig aan iedere beleidsnota een communicatieparagraaf toe. Ook in het plan van aanpak fietsdiefstal is het zinvol om het een en ander op te nemen over communicatie. Bekendheid geven aan de plannen is een eerste voorwaarde voor (het creëren van) draagvlak en daarmee voor het slagen van de specifieke acties (Zie ook Communicatie bij stap 1).
Per groep zal steeds een andere vorm van communicatie zich het beste lenen. U kunt bijvoorbeeld denken aan de volgende communicatievormen: